Zawsze lubiłam zagadki – szukanie tropów, łączenie faktów, wychwytywanie szczegółów, które łatwo przeoczyć. Kryminały to mój żywioł — zarówno jako czytelniczki, jak i redaktorki.

Jako czytelniczka śledzę rozwój akcji i czerpię przyjemność z dobrze poprowadzonej intrygi. Jako redaktorka prowadzę własne „śledztwo”: tropię potknięcia, nieścisłości i logiczne luki. Wiem, jak bardzo potrafi rozproszyć niekonsekwencja w fabule czy detal, który nie pasuje do całości.

Dlatego dbam nie tylko o interpunkcję i styl, ale też o spójność narracji, wiarygodność dialogów i logikę zdarzeń. Interesuję się kryminalistyką i psychologią – to pomaga mi patrzeć na tekst zarówno okiem redaktorki, jak i śledczej.

Szukam tego, co mogło umknąć uwadze autora, i proponuję rozwiązania, które przywracają klarowność.

W powieści kryminalnej każdy niuans ma znaczenie. Moim zadaniem jest dopilnować, by żaden nie wymknął się spod kontroli – tak, aby czytelnik mógł w pełni zatopić się w lekturze, zamiast tropić błędy.